Un autre amic ven de nos daissar, dins la nuèit del 23 al 24 de febrièr, a 4 oras del matin. Un amic que disiá d’el-meteis, en risent: « Soi coma una sala polivalenta ». E, vertat, aquel bearnés d’origina (nascut en 1953 a Pau), avaironés d’adopcion, èra un artista complèt, d’una polivaléncia remarcabla. Après èsser estat animator cultural dins lo Naucelés, e sonorizator (èra fièr de dire qu’aviá sonorizat Count Basie al Teatre antic d’Aurenja), faguèt miranda dins l’illustracion coma dins l’interpretacion teatrala o musicala, o encara l’escritura. E plan mai : a l’Estivada de Rodés s’encarguèt magistralament de la programacion teatrala, de la decoracion del site, de la presentacion (memorabla!) dels artistas. Coma a l’Ostal Joan Bodon, pel qual foguèt un scenografe e un museografe de tria. Bernart èra un òme vertadièrament inspirat que, coma o ditz Jan dau Melhau, se gardava plan d’anar jogar dins la cort dels pretensioses e dels pesolhs revenguts. Simple, totjorn sincèr, amorós de la vida, dels mots e de la musica (particularament lo jazz), aquel mèstre de l’umor personal e inesperat, coma de las intervencions publicas pus fadorlas, fasiá mòstra d’un enòrme talent, totjorn renovelat, dins mai d’un domeni.
Jol pseudonime de K. O. P., signèt una òbra picturala abondosa e bèla, plena de colors, de dessenhs e de libertat, ont jogava ambe la pluma, l’aqüarèla, l’acrilic, l’imaginacion, la poesia, l’ironia e l’absurde. Illustrèt un fum de libres e de revistasEntre d’autres, D’aveyron tout conte fait (tèxte de Teresa Canet, Daniel L’Homond, Jan dau Melhau), Aveyron magazine, 2001; Nasr-Eddin fòl de bon sens (tèxte d’Ives Roqueta, CRDP Midi-Pyrénées, 2003) ; Le vin de palme (tèxte d’Yves Garric, Le fil d’Ariane) ; Cada jorn (tèxte de B. Bergé, J.-C. Sèrras, Florian Vernet, IEO Edicions) ; Limitas (tèxte de B. Bergé, J.-C. Sèrras, Joan Bodon, IEO Edicions) ; Lo renhe de Janús (tèxte de Quim Candèrs, ed. Edite-Moi). , de cartas postalas e d’afichas, de pochetas de CDs, totjorn dins la mira del plaser de crear, de compartir, de rire, amb una inextinguibla set d’umanitat e de beutat. De Acabatz d’intrar a la recenta Les Cauhapé en cabane (en complicitat ambe Mélie), en passant per sa participacion decisiva a l’espectacle Recuerdos de Guillaume López o son engatjament politicopictural per salvar la cascada de Salas-la-Sorsa, sas nombrosas exposicions e performanças en dirècte li balhèron l’admiracion e la plena fisança d’un public tant eclectic coma el, e encantat. Jòia, amor, umor : sos pròpris libres fasián pas tanpauc excepcion a la règlaPensées bêtes, ed. Au chien qui pète, 2016 ; Faits divers, brèves et petites annonces, ambe Raoul Lambert, Ed. du Rouergue, 2000., se podèm parlar de « règla » en l’ocurrença, de tant lo Bernat èra, dins son art, fòra nòrmas.
Son gaubi s’exprimissiá tanben dins lo teatre : nos sovenèm amb emocion del succès de Une ferme en T. R. O. P., que ne foguèt lo meteire en scèna genial, tanben de la Comedia dell’Òc (que, entre d’autras, presentèt de pèças d’Alèm Surre-Garcia e l’inoblidable Macarel Show, ambe los amics Wally, Lionel Suárez e Jean-Sylvain Savignoni). Dins son revolum creator, i aviá – dempuèi totjorn – la musica, pel cap, sus scèna e sus CDs : per ex. Bilingüe (ambe Laurent Becq), o Savignoni Trio e lo Papet, ont Bernat foguèt la primièra votz occitana a cantar de jazz manoish, d’estandards que son amic Robèrt Martí n’aviá fait l’adaptacion en lenga nòstra.
A l’IEO OPM desbrembarem pas lo grand artista, l’òme generós, fidèl e frairal, ni la collaboracion fructuosa que veniam d’entamenar amb el.
A Sylvie, son esposa, e a Mélie, sa filha, presentam las nòstras condolenças pus entristesidas.
Eric Fraj