En aquesta debuta de setmana, apreniam lo decès de Jean-Claude Maurette, musician plan conegut del Sud-Tolosenc. Annia Wolf, presidenta de l’IEO Arièja e membra del conselh d’administracion de l’IEO OPM que lo coneguèt plan, li fa omenatge.
I a d’òmes que la musica es son mestièr. E puèi i a les que son la musica. Tu èras d’aqueles ! Del biais que ne jogavas de musica tradicionala occitana, solide que la recebèsses al brèç, de las fadas. Per tu, la musica aviá pas cap de frontièras. Èra un lengatge universal, que passava tot dreit del còr als dits e que davalava dusca als pès dels dançaires.
Èras un òme simple e modèste, pauc parlaire. Jamès en davant, jamès a bavardejar. Mas quand començavas de jogar, tot le monde ac sabián. Dels aires tradicionals, ne sabiás tot e portavas aquel saber amb simplicitat, amb generositat. Donavas, totjorn. E te semblava normal. Jamès cansat coma se la musica foguèsse ton buf, ton alen, ton lengatge vertadièr per parlar al monde.
En 1976, quand me maridèri pel primièr còp, siás tu que faguèt dançar las gents. Uèi, amb tu, es un tròç de ma joinessa que se’n va. Mas çò essencial demòra: les rires, les remembres, tot çò que la musica semenèt dins les nòstres còrs, amb Claudi Romero e le « Jaç », per carrièras o dins le tren, totas aquelas annadas.
Dins la memòria, te veirai totjorn sus l’empont, l’accordéon suls genolhs, coma s’anava jogar, tornar. E tu, segur, contunharàs de jogar quicòm, endacòm, per fèr dançar las estèlas.
Mercés per tot, l’esquiròl. E que la tèrra te siá leugièra, musician. Ton remembre lusirà totjorn al fons de nòstre còr, coma aquela lutz viva que demòra de longa aprèp que se sián tampats les uèlhs ; fè lum pel nòstre camin !
Annia Wolf